Pretraga

heading picture 1

Umetničko odeljenje

Sadrži dve zbirke – likovnu (kustos-istoričar umetnosti Olivera Skoko) i primenjeno-umetničku (viši kustos-istoričar umetnosti Mileva Šijaković).
Zbirka likovne umetnosti broji nešto više od 1500 eksponata (slika i skulptura) i po značaju predstavlja jednu od najvrednijih umetničkih kolekcija u Vojvodini. Ona je svojevrsni presek svega onoga što se u okvirima zavičajne likovnosti dešavalo od XVIII veka, zalazeći sad već duboko u drugu polovinu XX veka. Najstariji eksponati Likovne zbirke potiču iz prve polovine XVIII veka i radovi su tzv. zografa, domaćih, uglavnom anonimnih slikara obučenih u manastirskim radionicama. Prateći dalje hronološki tok od baroka, klasicizma, bidermajera, romantizma, realizma pa sve do modernih pravaca XX veka, u Likovnoj zbirci su zastupljena dela Dimitrija Popovića, Nikole Neškovića, Nikole Aleksića, Konstantina Danila, Đure Jakšića, Novaka Radonjića, Pavla Simića, Stevana Aleksića, Aleksandra Sekulića i dr. Posebnu celinu čine legati: Uroša Predića, Pauline Sudarski, Tivadara Vanjeka, Zlate Markov Baranji, Ljubice Tapavički i dr. Najvredniji je Legat Uroša Predića, u kome su čuvaju slike, crteži, skice, inventar iz ateljea, lična prepiska, beleške, fotografije, dokumenta i sl. ovog poznatog umetnika iz doba akademskog realizma.
Zbirka primenjene umetnosti je deo Umetničkog odeljenja Narodnog muzeja, sa predmetima sakupljenim od samog osnivanja Muzeja 1906. godine. Danas je sačinjavaju kolekcije eksponata od porcelana, fajansa, stakla, metalni predmeti i komadi stilskog nameštaja. Svojom suštinom ova zbirka donosi presek plemićkog, ali pretežno građanskog enterijera sa predmetima pokućstva Vojvodine u vremenskim rasponom od XVIII do kraja XIX veka. Stilske osobenosti eksponata uklapaju se u barok, klasicizam sa njegovom građanskom varijantom bidermajera. Na mnogim predmetima su uočljive eklektički transponovane stilske pozajmice ranijih stilova, posebno u periodu razvoja industrije, koja je uticala na opadanje umetničkih zanata (poslednjih godina XIX veka i početkom XX), pa se na tim predmetima gubi stilsko jedinstvo. Najveći broj eksponata predstavlja import, najčešće iz Austrije, Mađarske,Češke, ali i iz Nemačke, Francuske i Italije, dok je vrlo mali broj rad lokalnih radonica koje se prepoznaju u retardaciji u stilskom izrazu.